Touchdown in Zuid-Afrika

Een dag in Zuid-Afrka en hier volgt al een blogbericht. Het verslag zal misschien niet zo lang worden als initieel bedoeld (met veel detail) want ik typ dit op een qwerty-klavier van de pc van onze B&B, en dat vergt wat zoekwerk naar de juiste letters en tekens. Maar daarmee voelen we ons nog wat meer op vakantie. De B&B is niet slecht -al hebben we heel wat opmerkingen- en niet super goedkoop (trotter zou hem als `iets luxueser` categoriseren) maar de sfeer is momenteel meer deze van een jeugdherberg: allemaal jonge gasten die poolen of kicker spelen. Ons bevalt `t allemaal, want we zijn op vakantie. En na Soweto gezien te hebben wordt je wel wat dankbaarder voor wat je hebt... Soweto was vandaag onze eerste en enige uitstap. Met Clara`s gastmama (AFS) bezochten we de township. Mij kwam het over als minder vuil & arm als gedacht, maar het is dan ook geen krottenwijk maar eerder een armere volkswijk, buitenwijk van Johannesburg. De huisjes zijn klein maar allemaal van steen, met een golfplatendak. Allemaal beschikken ze over elektriciteit en stromend water. Maar er zijn, aan de rand van Soweto -en waarschijnlijk ook erin, want we zagen maar een fractie- ook echte krotwoningen te zien. Niettegenstaande heeft Zuid-Afrika al veel inspanningen gedaan om Soweto en het leven van de arme zwarten te verbeteren. Het is pas sinds 1990 dat de apartheid werd afgeschaft. In `76 vuurden de blanken nog op vreedzaam protesterende schoolkinderen... Die geschiedenis lazen we nog vlug op het vliegtuig hierheen. Daarvoor hadden we wel wat tijd: eerst vlogen ze 1,5u naar Frankfurt en van daaruit 10u naar Johannesburg. Ondanks het nieuwe vliegtuig (een A380, zo`n tweedekker) en de goede zorgen, hebben we toch bitter weinig kunnen slapen. We vlogen met Lufthansa en zijn heel tevreden met hun service. Niet alleen kregen we nootjes en gratis een drankje op de korte vlucht (na verschillende keren Ryanair was dit een leuke verrassing) ze konden het op het laatste moment toch geregeld krijgen dat we naast elkaar konden zitten in het vliegtuig. Misschien heeft het geholpen dat Michael zei dat het onze huwelijksreis was ;-) want het vliegtuig was helemaal volboekt. Uiteraard is het onze huwelijksreis niet, maar het voelt toch een beetje aan als een tweede huwelijksreis, nu we zonder kindjes weg zijn. Gisteren viel het Karoline wel wat zwaar, vooral als ze kinderen van dezelfde leeftijd zag. Maar we weten, ze zijn in goede handen en we gaan er van genieten... Eens aangekomen hebben we vlot onze auto opgehaald. Net voor vertrek vroeg mama immers of we ons internationaal rijbewijs wel bij hadden. Nu, we hadden er niet aan gedacht er een aan te vragen. Na even stress en opzoekwerk bleek een engelstalig rijbewijs ook te volstaan. We waren dus safe met ons Iers rijbewijs. Maar Fiel heeft zijn auto ook gewoon met het Belgisch rijbewijs gehuurd. geen paniek dus. Ten slotte even zeggen wie Fiel en Clara zijn waarover ik sprak. Fiel is een studiegenoot van Michael. Niet alleen hebben ze samen pol&soc gestudeerd, ook het extra jaar in Brussel deden ze samen en -guess what- Fiel is nu ook diplomaat :-) Clara is zijn lieftalige echtgenote en ook hun zoontje Lucas is mee. We zijn hier beiden samen voor de trouwfeest van een andere vriend en ex-pol&soccer Tom, die trouwt met een Zuid-Afrikaanse schone. Maar daarover later meer, want de trouwfeest is pas op het einde van onze reis.

Bourgogne: meer dan wijn

Alhoewel... Rijden tussen dorpjes en domeinen met namen als Chablis, Beaune, Romani-Conti, het blijft toch iets fantastisch!

Het was dringend tijd voor vakantie voor ons (onze laatste post op deze blog dateert al van 28 juni 2009 hetgeen hoewel er een skivakantie tussen zat toch wel een ongelooflijke overbrugging is geweest zonder echte vakantie): verbouwingen, de geboorte van Natan en een drukke job verhinderden ons om het er vroeger van te pakken.

DIt voorjaar reeds werd dan ook het goede voornemen genomen om in augustus voor de eerste keer zelf een mobilhome te huren (voor de liefhebbers: een Chuasson flash 04 op een Ford transit onderstel) en er met ons drieën op uit te trekken naar Frankrijk. De periode is kort (6-16 augustus) en ons oorspronkelijk plan om naar Zuid-Frankrijk te rijden werd dan ook omgezet in een vakantie in de Bourgognestreek. Deze was ons vrij onbekend en dit gat moest dan ook opgevuld worden!

Na een korte tussenstop in Steenhuize-Wijnhuize voor enkele best practices over vakanties met de mobilhome, zetten we zaterdag koers naar Lac d'Orient, een stuwmeer in het noorden van de Bourgogne. Een rustige aangename staanplaats, maar niet meteen een waw-ervaring. Van daaruit ging het naar de abdij van Fontenay: "de moeite van de reis waard" volgens onze Michelin-gids en daar had deze helemaal gelijk in! Quasi alle gebouwen van deze abdij uit de 12e eeuw zijn zeer goed bewaard. Vervolgens ging het naar Semur-en-Auxois, een middeleeuws stadje waar we niet alles van gezien hebben (zie hieronder voor meer info). Op dag 3 van onze vakantie zijn we beland in het centrum van de Morvan, heel toevallig bij een idyllisch stuwmeer, het Lac des Settons waar we even op adem wilden komen.

Dit was ook wat nodig, want één ding is absoluut zeker: met een kind van 9 maanden op congé is niet hetzelfde als met zijn tweeën. De tijd die je anders vrij hebt als je niet bezig bent met praktische zaken (gas, elektriciteit, water, wc, ...) kun je nu aan Natan besteden hetgeen soms wel wat druk aandoet. Langs de andere kant beleef je wel fantastische momenten: voor de eerste keer met de zwemband in het water, 24/24 tijd kunnen besteden aan je kind, ... Verder nog enkele lessons learned voor degenen die een gelijkaardige formule overwegen:
- een bubble (soort hondenhok voor kindjes waarin ze kunnen slapen), is fantastisch --> dankjewel Tom en Kathy
- een bumbo (zitstoel in plastic waar een kindje niet uit kan) is fantastisch --> dankjewel Mitch en Evi
- een flessenverwarmer is geen overbodige luxe, zeker zonder microgolfoven
- een mobilhome werkt op 12v, dus normale toestellen als aërosol, babycook etc werkt enkel als je op een camping staat. Hiervan maken we nu gebruik om een aantal maaltijden voor Natan voor te bereiden.



Geen foto's deze keer (zitten met gsm in te bellen hetgeen een trage verbinding is), maar dat maken we wel goed.

We plannen nu waar we morgen naartoe gaan, een beetje vluchtend voor eventueel slecht weer! Waarschijnlijk zal er wel een cave tussenzitten :)

Zon, zeehondjes en wondermooie views

Woorden hebben hun beperkingen, dat is nu echt wel duidelijk geworden. (Beeld je een combinatie in van de landschappen in Braveheart en Lord of the Rings, dat helpt) We hebben bijna geen plaats meer op ons fototoestel door alle landschappen en mooie dingen die zich aandienen. De voorbije twee dagen hebben we de Western Highlands ontdekt en die zijn gewoonweg magnifiek. Gisterenavond een piepklein vissersdorpje in een vissersbaai ontdekt (Shieldaig voor de geinteresseerden) waar we een zaterdagavond in de pub tussen de locals mee mochten maken. Met zicht op zee en het geluid van zeehondjes (!) genieten...

vanmorgen in alle vroegte zijn we op pad gegaan om met de auto de schilderachtige route langs de kust naar Appelcross te doen. Op de baan is slechts plaats voor 1 auto, maar gelukkig zijn er veel passage places en is iedereen hier enorm vriendelijk (bv je groet je tegenligger door je hand op te steken). De schapen storen zich niet teveel aan de auto's zodat je soms wel wat geduld moet oefenen. Deze middag stopten we in Plockton, gekend voor zijn micro-klimaat (met palmbomen!)zodat we ons echt in Italie waanden.


Plockton is echter ook gekend voor... zijn zeehondjes. Nadat we ze in de verte gezien en gehoord hadden, mocht een excursie niet ontbreken. Et voila...


Momenteel zitten we op het Isle of Skye, helemaal in het uiterste noorden ervan. De jeugdherberg waar we verblijven (we blijven jong) kijkt uit over de kliffen, de grazende schapen en een vlakke zee, geweldig.

We love whisky and Nessie!

Heel kort vandaag, mede omdat een beeld nog altijd veel meer zegt dan tekst...


Deze middag hebben we Aberlour en haar distillerij bezocht, een absolute aanrader! Na gedetailleerde uitleg konden we 6 whisky's proeven en becommentariëren. Heel wat bijgeleerd en natuurlijk heel erg lekker (ook veel als je zwangere vrouw haar proevertjes niet op drinkt :))


In de vooravond zijn we nog naar Loch Ness gereden en gewoon met ons twee genoten van het uitzicht en van elkaar.

highlanders, here we come

Eerst en vooral enkele verduidelijkingen:
- we eten geen Engels ontbijt, maar een Schots ontbijt. Het spijt me heel erg dit verkeerd aangegeven te hebben in de vorige post. Dat van deze ochtend was heerlijk overdadig... De haggis en de black puddig hebben we aan ons voorbij laten gaan, maar potatoe scone en de lorne sausage hebben ons toch goed gesmaakt.
- in de titel van de vorige post werd "ale" vermeld, maar je bleef op je honger/dorst zitten als je verder las. Vandaar even wat meer uitleg. Je kunt hier niet zomaar een pint bestellen op café. Het is van belang aan te geven of je een Lager (vergelijkbaar met ons pilsbier), een Stout (donker bier zoals Guiness) of een Ale (my favourite) wilt. Ale verschilt van bier omdat er minder koolzuur in zit. Real ale is echte cultuur: dit bier wordt met een pomp in je glas gepompt (vergeiljkbaar met een oude waterpomp) en gedronken op kamertemperatuur. Het smaakt veel beter dan het klinkt!

Tot de orde van de dag dan, het is weer een mooi gevulde dag geweest! Deze ochtend hebben we Scone Palace bezocht dat als kasteel een erg belangrijke rol vervuld heeft in de Schotse geschiedenis. Alle koningen tot de 13e eeuw werden hier gekroond op de zogenaamde Stone of Scone. Nadat de Engelsen ze in 1296 echter gestolen hebben, zou het tot 1996 duren eer de Schotten ze terugkregen.

Grappig was wel dat we de originele steen in Edinburgh Castle gezien hebben terwijl men hier maar een copie heeft.De verzameling kunstvoorwerpen, maar ook de verzameling pauwen in het park errond liet zich met plezier bewonderen.


Tegen de middag waren we eindelijk in de beroemde Highlands beland. Onze Matiz had wat problemen met bergop rijden (plankgas vrachtwagens amper voorbij kunnen steken is een apart gevoel), maar het landschap dat zich ontplooide rondom ons was om lyrisch van te worden: ruw, onherbergzaam, exact zoals verwacht. Een uurtje rijden van Inverness hebben we het nationaal park van Cairngorm bezocht en één van de talloze bergen 'beklommen' (via de easy trail :) ). Idee was om ons op te warmen voor verdere tochten door een goed uur te klimmen, maar het is toch wat tegengevallen om als zwangere vrouw 453m te stijgen op zo een korte tijd. Hoewel het wederom prachtig weer was, was een dikke trui noodzakelijk om de ijzige wind te trotseren. Een goede raad als je ook zoiets van plan bent: draag een muts! Het uitzicht bovenaan werd in de reisgids als 'moeilijk te omschrijven' aangegeven, maar laat ons zeggen dat het nogal indrukwekkend is...



Nu zitten we in Inverness, waar we gedurende twee dagen onze uitvalsbasis van zullen maken. Voor morgen en overmorgen staat er whisky, Loch Ness en de far west op het programma. En laat ons vooral onze terrasjes niet vergeten...

Scotland – great ale, strenge parkeerwachters en prachtig weer

Een lange post om te beginnen, we hebben al heel wat te vertellen!

Edinburgh (Schotten spreken het uit als ‘Jéédiinbrrru’), hoofdstad van Schotland sinds de 16e eeuw, heeft ons gisteren echt aangenaam verrast. Het prachtige weer (23 graden en volop zon) waarover de locals zich alleen maar in de meest uitzonderlijke bewoordingen uitlaten, zal daar natuurlijk ook niet vreemd aan zijn…

Maar laat ons beginnen bij het begin. Gisterenochtend in alle vroegte vertrokken we met de trein naar Brussel en vervolgens richting Charleroi (aka Brussels South). We konden alleen maar denken “arme Walen”; immers, zij worden nog net iets meer dan de Vlamingen geconfronteerd met zo een vertragingen, afgelaste treinen en onduidelijke berichtgeving. Om een lang verhaal kort te maken: we kwamen net op tijd aan op de luchthaven terwijl we toch voorzien hadden om daar anderhalf uur te moeten wachten (al een geluk!). Over de vlucht geen opmerkingen, integendeel zelfs. In tegenstelling tot wat ik opgevangen had, is het toilet bij Ryanair nog steeds gratis te gebruiken tijdens de vlucht :)

Eens geland in Prestwick, niet ver van Glasgow, begon natuurlijk het echte avontuur. De auto die we geboekt hadden, bleek iets kleiner uit te vallen dan verwacht (laat ons zeggen dat je een Chevrolet Matiz best niet naast een Mini parkeert als je deze laatste niet wilt schofferen…). Dat links rijden is toch wel iets heel apart, vooral op kruispunten waar je verschillende kanten uit kunt… Tot zover hebben we echter geen ongelukken gehad, hoera!

Van Prestwick zijn we richting Edinburgh gereden waar we twee keer zouden overnachten. Onderweg hebben we halt gehouden bij Rosslyn Chapel, u allen welbekend uit de Da Vinci Code als de kapel waar de graal verborgen zou liggen. Heel spijtig dat deze serieus in de steigers staat, maar volgende lente zouden de restauratiewerken afgerond zijn. We kunnen alleen maar sterk aanbevelen daar eens te passeren. Het is echt een heel mooi kerkje met prachtig beeldhouwwerk waar bovendien wat mysteries rondhangen (of wat dacht u van afbeeldingen van maïskolven gebeeldhouwd 50 jaar voor Columbus Amerika ontdekt heeft? Boehoehoe).


Na de innerlijke mens versterkt te hebben in de plaatselijke pub werd de tocht naar Edinburgh aangevat. We verwachtten ons aan een hoofdstad à la Bruxelles, maar niets van dat alles: een bescheiden stad met veel laagbouw en zonder files tekende zich af aan de horizon. Ons hotel was snel gevonden, de auto vlug even geparkeerd op een plaats waar dit niet mocht, inchecken, auto willen verplaatsen EN DAN een parkeerboete gevonden. Tijdens de 6 minuten dat we binnen waren! Volgens mij zat de parkeerwachter, verscholen achter een vuilnisbak, te wachten op achteloze toeristen, het kan bijna niet anders  We zijn vandaag naar de stadsdiensten geweest en de kans is reëel dat ze de boete van 60 pond laten vallen.

Zoals vermeld bij het begin was Edinburgh een meevaller. Het was geen liefde op het eerste gezicht gisterenavond, maar de bezoeken vandaag, de vriendelijke mensen en de talrijke terrasjes hebben onze opinie positief beïnvloed. Een absolute aanrader is het Edinburgh Castle dat uittorent boven de stad en waarvan de renovatie en het onderhoud geslaagd genoemd mogen worden.


Dat is iets wat we trouwens regelmatig opgemerkt hebben: de aandacht voor het eigen verleden is alom, zelfs de banken in de parken zijn opgedragen aan overleden Schotten!


Vanmorgen zijn we richting St Andrews gereden, ons aangeraden door de gyaecoloog, aan de oostelijke kust. Onderweg zijn we nog gestopt in Lyntithgow voor een kasteelbezoekje. Gelukkig was de zon alweer erg snel van de partij en hebben we met zicht op zee een heerlijk terrasje kunnen doen. In Saint Andrews zelf zijn prachtige ruïnes te bewonderen van een Middeleeuwse kathedraal (nog mooier als het vervallen is)en kasteel.


In dit heerlijke kuststadje hebben ze ook een universiteit (Prins William heeft er onder meer gestudeerd), wie weet komen onze kinderen hier ooit nog studeren :)

De bedoeling was om in Saint Andrews te overnachten, maar die zoektocht hebben we moeten opgeven. Onze reisgidsen hadden ons gewaarschuwd, maar het blijft vervelend. Daarom zitten we nu in Perth, in een heel gezellig B&B'tje, met de zon op ons hoofd te bloggen... De maag knort echter alweer (het Engelse ontbijt is nu, ongeveer 10u later, eindelijk verteerd), dus we zijn weer off to the pub! Gisteren hebben we ons gewaagd aan haggis en eerlijk, het valt nog mee. Vanavond toch maar iets anders...

sneeuw eten in Francorchamps!

Wie had kunnen voorspellen dat net op het ogenblik dat we een weekend in Francorchamps geboekt hadden met een hoop kameraden, de Ardennen bedekt zouden worden met een sneeuwtapijt van 20 cm? (Frank Deboosere hoor ik u denken?)



Het kind in ons kon de vrije loop gelaten worden, het gevoel dat je hebt wanneer je een verse onbereden (off)piste opstapt was overweldigend en de combinatie met een fantastische groep mensen simpelweg onweerstaanbaar...



Enkele activiteiten: beken oversteken (op of naast de boomstronken), sneeuwballengevechten, Shania een vijs uitdraaien, schoppen tegen besneeuwde bomen, de pappenheimers spelen, met Shania in het bubbelbad en de sauna, poker, babbelen met onverwacht bekende buren, etc.

De rit naar huis was overigens ook nog een echt avontuur... of wat dacht u van een niet gestrooide Brusselse ring tijdens een Belgische 'blizzard' waarbij iedereen meer schoof dan reed?

Een weekend om alleszins niet snel te vergeten!